Strona po stronie

Ciekawy temat, niewykorzystany potencjał – tak pokrótce mogłabym skomentować Surogatki Korusa. Sięgnęłam po ten reportaż z ciekawością, bo tematyka surogacji była mi właściwie obca. Kojarzyła mi się chyba tylko z bogaczami, którzy decydowali się na takie rozwiązanie w związkach homoseksualnych lub gdy kobiety nie chciały niszczyć swojego ciała ciążą. Tymczasem autor udowadnia, że dla wielu zwykłych ludzi surogacja to ostatnia deska ratunku, gdy wszystkie inne metody posiadania biologicznego dziecka nie działają. I zdecydowanie nie jest to metoda łatwa ani tania, choć oczywiście zdarzają się przypadki, gdy surogatka rodzi dziecko bliskiej osobie i nie chce za to pieniędzy. Reportaż jednak skupia się na surogacji zarobkowej, a problematyka przedstawiona jest głównie z punktu widzenia przyszłych rodziców oraz surogatek.
Mam problem z jednoznaczną oceną tej książki. Z jednej strony niemało się z niej dowiedziałam i były fragmenty, które czytałam z prawdziwym zainteresowaniem. Z drugiej jednak trudno uznać ten reportaż za kompletny. Korus skupia się tu na Ukrainie, choć teoretycznie książka podzielona jest na trzy części: Ukrainę, Polskę i resztę świata. Wszystko i tak kręci się wokół ukraińskich surogatek, tyle że czasem rodzących w Polsce, w Czechach czy na Cyprze. Brakowało mi szerszego przekroju regulacji prawnych i sytuacji surogatek w innych krajach, myślę, że dużo więcej można by napisać choćby i z samej polskiej perspektywy. Zdaję sobie sprawę, że dotarcie do legalnych ukraińskich surogatek i rozmowy z nimi były już wyzwaniem, często były to ciekawe (choć w pewnym momencie miałam odczucie, że dość powtarzalne) wywiady, ale myślę, że można by tu poszukać więcej rozmówców, przedstawić inne punkty widzenia. Nie żałuję sięgnięcia po tę lekturę, ale zdecydowanie nie mam poczucia, że zaspokoiła ona moją potrzebę wiedzy w tym temacie – raczej sprawiła, że chcę przeczytać coś innego, by dowiedzieć się więcej 😉 .

Przeczytane: 20.09.2024
Ocena: 6/10

Nazwisko Mirosława Hermaszewskiego, póki co jedynego Polaka, który poleciał w kosmos, było mi dobrze znane. Jednak to nie były moje czasy, więc nie znałam całej otoczki związanej z tym lotem, z ciekawością zatem sięgnęłam po reportaż Kortko i Pietraszewskiego. Zwłaszcza że czytałam już biografie himalaistów (Wielickiego i Kukuczki) autorstwa tych panów i były to udane lektury, więc i do Ceny nieważkości podeszłam z pozytywnym nastawieniem. I nie zawiodłam się, książka dostarczyła mi mnóstwa informacji i ciekawostek, pozwoliła dowiedzieć się co nieco nie tylko o samym Hermaszewskim, ale też generalnie o radzieckim programie kosmicznym. Gdybym miała coś zarzucić temu reportażowi, to wspomniałabym głównie o historiach pobocznych – autorzy czasem tak bardzo odbiegali od tematu kosmosu, opowiadając choćby o życiu czy problemach PRL-u, że momentami zapominałam wręcz, że czytam Cenę nieważkości 😉 . Nie twierdzę, że sytuacja polityczna nie miała wpływu na opisywane wydarzenia – w końcu Hermaszewski poleciał w ramach radzieckiej misji – jednak jestem przekonana, iż można by tu uciąć sporo wątków pobocznych bez narażenia całej lektury na szwank.
Z reportażu dowiemy się, jak wyglądała selekcja polskich pilotów do programu kosmicznego, jakie treningi i badania musieli przejść, ile polityki było w tle, jakie znaczenie miała rywalizacja między ZSRS i USA i jak odmiennie traktowano kosmonautów w obu państwach. Autorzy wybrali się do słynnego Gwiezdnego Miasteczka pod Moskwą, rozmawiali z Piotrem Klimukiem, który wyruszył w kosmos wraz Hermaszewskim, no i oczywiście z samym pierwszym polskim kosmonautą oraz z Zenonem Jankowskim – drugim polskim kandydatem. Ich wspomnienia nie zawsze są pozytywne, dużo tu było polityki, poczucia niesprawiedliwości, różnych odcieni szarości w tle za podejmowanymi decyzjami. Kortko i Pietraszewski starali się podejść do tematu obiektywnie, nie stawali po niczyjej stronie i nie oceniali, pozwalając czytelnikom zgłębić się samodzielnie w cały ten radziecko-kosmiczny bałagan… 😉 W efekcie Cena nieważkości to naprawdę bardzo dobry reportaż – nieco przegadany, owszem, ale z mnóstwem przystępnie przedstawionych faktów i historii, świetnie ukazujących tytułowe kulisy lotu Polaka w kosmos.

Przeczytane: 09.09.2024
Ocena: 7/10