
Autor: Andrew Ross Sorkin
Tytuł oryginału: 1929: Inside the Greatest Crash in History – and How It Shattered a Nation
Tłumaczenie: Sławomir Królak
Literatura: amerykańska
Wydawnictwo: Poznańskie
1929 Sorkina zaciekawiło mnie, gdy tylko po raz pierwszy usłyszałam o tej książce. Interesuję się zarówno historią, jak i ekonomią, a ta lektura wydawała się w ciekawy sposób łączyć oba te tematy. Zresztą bądźmy szczerzy, wielki krach na nowojorskiej giełdzie w 1929 roku nie bez powodu przeszedł do historii, a dla mnie wiele szczegółów było tu wciąż obcych. I przy początkowych rozdziałach myślałam, że lektura ta dostarczy mi dokładnie tego, czego się po niej spodziewałam. Poznawałam najważniejsze postacie nowojorskiej finansjery oraz amerykańskiej polityki, obserwowałam zachwyt Amerykanów nad coraz lepszymi notowaniami na giełdzie oraz wiarę w dalsze wzrosty. Sorkin ciekawie opisywał pojawiające się sygnały i ostrzeżenia, że to wszystko musi się w końcu załamać, oraz brak zdecydowanych działań państwa, by ograniczyć nadciągający krach. Niestety, w pewnym momencie zaczęło mi się to wszystko gdzieś rozmywać, reportaż coraz bardziej skupiał się na konkretnych osobach, a nie na samym kryzysie. W ogóle dość duża część książki dotyczy nie 1929 roku, ale kolejnych lat – i oczywiście można powiedzieć, że przecież w wielki kryzys przetoczył się przez całe lata trzydzieste, tylko że o tym wszystkim Sorkin pisze bardzo pobieżnie, więcej uwagi poświęcając procesom sądowym przeciwko kilku bankom/bankierom. Byłoby to dla mnie fajne uzupełnienie historii o kryzysie, ale jako główny wątek okazało się dość męczące. Za dużo tu bankierów, za mało zwykłych ludzi i ich tragedii. Za mało analiz i wniosków, które po tylu latach już zostały przecież wyciągnięte. Generalnie więc 1929 czyta się dość dobrze, sporo tu ciekawych informacji, pierwsze rozdziały są naprawdę dobre, ale spodziewałam się po tej książce jednak dużo więcej i pozostawiła we mnie poczucie niedosytu 😉
Przeczytane: 17.11.2026
Ocena: 6/10








