Tag: brytyjska

Książki Beevora to dla mnie już gwarancja świetnej literatury historycznej i nie inaczej było z D-Day. Bitwą o Normandię. To ponad 600-stronicowa cegła opowiadająca o odbiciu Francji przez aliantów – od przygotowań do tytułowego D-Day, przez lądowanie na plażach Normandii i kolejne operacje wojskowe, aż po wyzwolenie Paryża w sierpniu 1944 roku. Beevor szczegółowo (ale wciąż bardzo przystępnie dla kogoś, kto nie siedzi w tematyce militarnej) opisuje działania wojskowe, podejście zarówno alianckich, jak i niemieckich dowódców, działalność francuskiego ruchu oporu, poświęcenie cywilów… Są też i polskie wątki, gdy brygada pancerna generała Maczka wkroczyła do akcji, głównie pod Falaise. D-Day czytało mi się jak najlepszą książkę przygodową, bo u Beevora wielka historia przeplata się z historiami osobistymi uczestników danych wydarzeń, nawet jeśli często są to tylko pojedyncze migawki. Jedynym moim zastrzeżeniem do tej lektury były sporadyczne wstawki autora oceniające niektórych dowódców – nie pamiętam, bym się na coś takiego natknęła w innych jego książkach. Z drugiej strony było tego na tyle mało, że nie zepsuło całego odbioru lektury. Dużo się dowiedziałam, jeszcze więcej chciałam zgłębiać na boku na własną rękę, a do tego utwierdziłam się w przekonaniu, że po książki Beevora mogę sięgać w ciemno i będzie mi się podobało 🙂

Przeczytane: 24.05.2025
Ocena: 8/10

Twórczość Beevora i jego sposób pisania o historii uwielbiam od lat, odkąd po raz pierwszy sięgnęłam po jego książkę. Z tym brytyjskim historykiem zgłębiałam dotąd jednak tylko II wojnę światową, tym razem przyszła więc kolej na hiszpańską wojnę domową. A na start muszę przyznać, że o tej wojnie naprawę mało wiedziałam, poza jakimiś podstawowymi informacjami – nie przypominam sobie, by cokolwiek było zgłębiane na lekcjach historii, nie trafiłam też dotąd na dobrą książkę, w przystępny sposób omawiającą to zagadnienie.
Beevor – jak zwykle zresztą – podszedł do tematu, łącząc ogólny obraz wojny z zamiłowaniem do szczegółów. Chyba najdłużej mi się czytało pierwsze rozdziały, opowiadające o tym, jak w ogóle doszło do wybuchu wojny między republiką a nacjonalistami – większość nazwisk była mi kompletnie obca i musiałam sobie ułożyć w głowie mapę powiązań. Jednak gdy autor doszedł do wybuchu działań wojennych, rozkręciło się też tempo książki i – znów: jak zwykle u Beevora 😉 – czytało mi się świetnie. Aż szkoda, że pamięć ludzka jest ograniczona i nie ma szans spamiętać tych wszystkich szczegółów…
Walka o Hiszpanię to ciekawy opis tego, jak narastały napięcia w Hiszpanii, jak zamach stanu przerodził się w wojnę domową, w której obie strony szukały wsparcia zagranicznego, aż po upadek republiki i narodziny dyktatury Franco. Czytelnicy śledzą narastający terror, kluczowe bitwy, udział Niemców, Włochów i komunistów z różnych krajów (szczególni ci pierwszy potraktowali Hiszpanię jako poligon doświadczalny przed II wojną światową), wojnę domową w wojnie domowej, gdy republika zaczęła się rozpadać, no i całą politykę wielkich mocarstw dookoła… Mnóstwo się z tej książki dowiedziałam, styl Beevora sprawiał, że wydarzenia, o których czytałam, stawały mi jak żywe przed oczami. Walka o Hiszpanię nie zachwyciła mnie aż tak jak inne książki autora (wciąż uważam Berlin 1945 za niepokonany 😉 ) – może dlatego, że trzy lata wojny wymagałyby zdecydowanie grubszej i bardziej szczegółowej książki, tutaj Beevor siłą rzeczy musiał się trochę streszczać. Ale jako wprowadzenie dla osób, które o hiszpańskiej wojnie domowej mają dość ogólne pojęcie, Walka o Hiszpanię nadaje się świetnie.

Przeczytane: 31.03.2025
Ocena: 8/10

Kiedy sięga się po Historię Biblii napisaną przez kogoś, kto jest jednocześnie księdzem, teologiem i biblistą, nie da się zastanawiać, co przeważy – podejście księdza czy historyka? Na szczęście Barton stanął na wysokości zadania i jego własne przekonania nie mają wpływu na treść książki. A choć lektura wymagała ode mnie dużo poświęconego czasu i uwagi, naprawdę sporo się z niej dowiedziałam.
W Historii Biblii autor opowiada najpierw o powstaniu Starego i Nowego Testamentu i osobiście uważam, że jest to najciekawsza i najlepsza część książki. Barton przedstawia różne teorie dot. czasu powstania poszczególnych fragmentów oraz kto za nimi stoi – wielokrotnie podkreślając, że teorie te są bardziej lub mniej wiarygodne, jednak 100% pewności mieć już nigdy nie będziemy. Co więcej, nie posiadamy nawet oryginalnych teksów, a co zostało zmienione na przestrzeni wieków (przypadkowo lub celowo), co pogubiło się w tłumaczeniu, co nie trafiło do tzw. kanonu – to wszystko mogłoby mieć ogromny wpływ na obecny kształt judaizmu i chrześcijaństwa. Zresztą na religie mają wpływ nie tylko święte teksty, ale – może nawet bardziej niż one – ich interpretacje. Barton szczegółowo opowiada, jak interpretowano Biblię na przestrzeni wieków, jak zmieniało się podejście do niektórych fragmentów, a także, jak odmiennie do zrozumienia tych samych tekstów podchodzą Żydzi i chrześcijanie (ba, jak odmiennie potrafią podchodzić wyznawcy różnych odłamów chrześcijaństwa).
Nie cała Historia Biblii trafiła do mnie jednakowo. Jak już wspomniałam, najlepsza była część o powstawaniu samego Pisma, ale późniejsze rozdziały bywały gorsze i lepsze. Czasy późnej starożytności i średniowiecza zostały opisane dość nudno, oświecenie, reformacja były ciekawsze, choć zbyt ogólnikowe. Bardzo za to przypadł mi do gustu rozdział o tłumaczeniach Biblii na przestrzeni wieków – znów mnóstwo fascynujących ciekawostek i historii.
To nie jest krótka książka, do tego zawiera mnóstwo (nie zawsze krótkich) cytatów, zarówno z Biblii, jak i z różnych późniejszych interpretacji. Te fragmenty są często napisane mniej przystępnym językiem (czytałam książkę po angielsku i choć dobrze czuję się z tym językiem, to jednak pojawiało się tu dużo konstrukcji i słów, z którymi dotąd nie miałam do czynienia), co również wymaga większej uwagi i wolniejszego czytania. Na pewno nie wszystko z lektury zapamiętam, ale Historia Biblii Bartona wiele ułożyła w mojej głowie i udowodniła, że zaskakująco niewiele wiedziałam w temacie. Myślę, że to świetna książka dla każdego zainteresowanego historią religii – niezależnie czy wierzącego czy nie. No dobra, jeśli święcie wierzysz, że każde pojedyncze słowo z Biblii jest prawdą objawioną i tak musiało być, to pewnie lektura do ciebie nie trafi. Ale jeśli rozumiesz, że w Piśmie obok fragmentów historycznych jest też mnóstwo alegorii, legend i opowieści mających nieść moralne nauki, no i ciekawi cię, jak to wszystko najprawdopodobniej powstało… to warto przeczytać, naprawdę 🙂

Przeczytane: 14.02.2025
Ocena: 7/10